Why was I created human?

Why could I not rain invest?

I could be a string of beads

draped upon a cloud's white breast.

If I were snow upon the ground,

I would not have been betrayed

The Master then would not have left:

in his world, I could have stayed.

He'd have raised me as his child

in his home up in the sky.

I would not need to be cautious

living with him there on high.

As a lover of the sun

I'd discourage dying there.

High and low I could enjoy

both parts of my rightful share.

I would have loved so very much

turning all the world to crops,

wetting all the tender flowers

by my sweat, all crystal drops.

Open to the moon by night,

open to the sun by day,

to all within my dying world

I would give my life away.

Even if I turned to snow,

no flame of hope would be erased.

So my death would turn to life

whatever destiny I faced.

Reborn nature's tender arms

would wrap me in a warm embrace.

რამ შემქმნა ადამიანად?

რატომ არ მოვედ წვიმადა,

რომ ვყოფილიყავი მუდამა

ღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა,

მიწაზე გადმოსაგდებად

ცვარად ან თოვლად ცივადდა?

არ გამწირავდა პატრონი

ასე ოხრად და ტივლადა!

ცაშივე ამიტაცებდა,

თან მატარებდა შვილადა.

ასე არ დამჭირდებოდა

სულ მუდამ ყოფნა ფრთხილადა.

მზის მოტრფიალე ვივლიდი

სიკვდილის გამაწბილადა;

მაღლა ცა, დაბლა ხმელეთი

მე მექნებოდა წილადა.

გავიხარებდი, მთა-ბარსა

ოდეს ვნახავდი მწვანედა,

მორწყულსა ჩემის ოფლითა,

ყვავილებს შიგნით, გარეთა.

გადავუშლიდი გულ-მკერდსა

დღისით მზეს, ღამით მთვარესა.

სიცოცხლეს ვაგრძნობინებდი

მომაკვდავ არე-მარესა.

თოვლად ქცეულსა გულშია

ცეცხლად იმედი მრჩებოდა,

რომ ისევ ჩემი სიკვდილი.

სიცოცხლედ გადიქცეოდა

და განახლებულ ბუნებას

ყელ-ყურზე მოეხვეოდა

- 1913

- 1913

Why was I created human?

Why could I not rain invest?

I could be a string of beads

draped upon a cloud's white breast.

If I were snow upon the ground,

I would not have been betrayed

The Master then would not have left:

in his world, I could have stayed.

He'd have raised me as his child

in his home up in the sky.

I would not need to be cautious

living with him there on high.

As a lover of the sun

I'd discourage dying there.

High and low I could enjoy

both parts of my rightful share.

I would have loved so very much

turning all the world to crops,

wetting all the tender flowers

by my sweat, all crystal drops.

Open to the moon by night,

open to the sun by day,

to all within my dying world

I would give my life away.

Even if I turned to snow,

no flame of hope would be erased.

So my death would turn to life

whatever destiny I faced.

Reborn nature's tender arms

would wrap me in a warm embrace.

რამ შემქმნა ადამიანად?

რატომ არ მოვედ წვიმადა,

რომ ვყოფილიყავი მუდამა

ღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა,

მიწაზე გადმოსაგდებად

ცვარად ან თოვლად ცივადდა?

არ გამწირავდა პატრონი

ასე ოხრად და ტივლადა!

ცაშივე ამიტაცებდა,

თან მატარებდა შვილადა.

ასე არ დამჭირდებოდა

სულ მუდამ ყოფნა ფრთხილადა.

მზის მოტრფიალე ვივლიდი

სიკვდილის გამაწბილადა;

მაღლა ცა, დაბლა ხმელეთი

მე მექნებოდა წილადა.

გავიხარებდი, მთა-ბარსა

ოდეს ვნახავდი მწვანედა,

მორწყულსა ჩემის ოფლითა,

ყვავილებს შიგნით, გარეთა.

გადავუშლიდი გულ-მკერდსა

დღისით მზეს, ღამით მთვარესა.

სიცოცხლეს ვაგრძნობინებდი

მომაკვდავ არე-მარესა.

თოვლად ქცეულსა გულშია

ცეცხლად იმედი მრჩებოდა,

რომ ისევ ჩემი სიკვდილი.

სიცოცხლედ გადიქცეოდა

და განახლებულ ბუნებას

ყელ-ყურზე მოეხვეოდა

- 1913

- 1913